در حال بارگذاری

نگهداری صحیح آسانسور


آسانسور وسیله ای مکانیزه می باشد که در یک چارچوب مشخص بنام چاه حرکت می کند و وظیفه جابجائی عمودی مسافران و کاربران را بر عهده دارد. آسانسور مجموعه ای را تشکیل می دهد که مستقما با جان کاربران در ارتباط می باشد لذ بایستی ایمن، قابل اعتماد و کارا باشد و این ناشی از فعل و انفعالاتی است که در سه مرحله جداگانه قابل بررسی است.این سه مرحله را می توان به شرح زیر تفکیک کرد.

مرحله اول: مرحله قبل از ساخت و یا مرحله طراحی و ساخت سازه ساختمانی

مرحله دوم: طراحی ساخت و مونتاژ مکانیکی آسانسور

مرحله سوم: نگهداری و پشتیبانی آسانسور

این سه مرحله کاملا از همدیگر جدا بوده ولی بر روی کارکرد نهائی تاثیر دارند.طوری که نقض و یا عملکرد ضعیف در هر مرحله،عملکرد مراحل دیگر را زیر سوال می برد .

نکته ای که هم اینک گریبان گیر اکثر آسانسورهای کشور می باشد این بوده که متاسفانه بسیاری از بهره برداران آسانسور تنها در موقع خرابی آسانسور نسبت به وجود سرویس کار احساس نیاز می کنند و تا زمانی که آسانسور بدون مشکل کار می کند بازرسی ادواری و منظم آن را به ورطه فراموشی می سپارند.

بدیهی است از هیچ وسیله مکانیزه نمی توان انتظار داشت توقعات کاربر را بدون نگهداری و سرویس منظم برآورده نماید چه رسد به آسانسور که وسیله ای کاملا پیچیده و با ظرفیتهای خاص خودش می باشد.

بنا بر اصل پارتو،۲۰ درصد هر عملیاتی اثر ۸۰ درصد و ۸۰ درصدآن اثر۲۰ درصدی بر مجموع عملیات،باقی می گذارد و در صورتی که سرویس و نگهداری آسانسور را ۲۰ درصد از کل بهره برداری آسانسور در نظر بگیریم آنگاه اهمیت آن به خوبی آشکار می شود.بطوریکه اگر اجرای این بخش با شرایط نا مساعد و غیر استاندارد ارایه گردد آثار نا مطلوبی و گاهی غیر قابل جبران ۸۰ درصدی بر جای خواهد گذاشت.

هم اکنون در کشور آسانسورهای بسیاری وجود دارند که عمر آنها به بالای ۲۵ سال می رسد آنچه در این میان حائز اهمیت است وجود هزاران آسانسور در حال کار می باشد که به دلیل عدم توجه به اهمیت سرویس و نگهداری دارای عملکرد مناسب و ایمن نیستند.

عموما آسانسورهای فعال در کشور را به دو بخش می توان تقسیم کرد.

الف- آسانسورهایی که توسط شرکت بازرسی کنترل ایمنی، مورد تایید قرارگرفته و شامل ضوابط استاندارد می باشد(آسانسورهائی که بعد از سال ۱۳۷۷ در تهران و برخی کلان شهر ها نصب شده اند)

ب- اکثر آسانسورهای شهرستان ها و آسانسورهائی که قبل از تاریخ بهمن ۱۳۷۷ در تهران نصب شده اند که توسط شرکت بازرسی تایید نشده اند.

هر چند برای آسانسورهایی که توسط شرکت بازرسی تایید شده اند امیدواری وجود دارد ولی در اینگونه آسانسورها پس از یکسال بهره برداری از آسانسور،ضمانت فروشنده در مورد آسانسور و قطعات آن به پایان رسیده ودر برخی مواقع هم راهبری آسانسور و انجام سرویس و نگهداری پس از آن خاتمه می یابد. چرا که در بسیاری موارد قرارداد ها به صورت یک ساله تنظیم می گردد و در سال دوم تمدید نمی گردد و یا اینکه از همان ابتدا قراردادها بصورت صوری بسته می شود.بدین ترتیب برخی آسانسورهای تحویلی به شرکت بازرسی، پس از یکسال به حال خود رها می شوند و صرفا بهره برداران و ساکنین ساختمان ها بنا به ضرورت و مشکلات آسانسور خود، از سرویس کاران استفاده می کنند.و همچنین دربعضی مواقع علی الاظاهر برای کاهش هزینه های جاری ساختمان،آسانسورها بدون سرویس و نظارت رها شده و تنها در مواقع خرابی به یاد سرویس کار می افتند.

آسانسور به تنهائی یک پروژه کامل در ساختمان است و از معماری تا سازه و فن و تکنیک در کنار صدها قطعه ریز ودرشت که هرکدام پیچیدگی و مسائل خاص خود را دارند.با توجه به اینکه قطعات آسانسور مستهلک می باشند لذا چنین وسیله ای بدون نگهداری مناسب و اصولی، متکی بر پایه های علمی این فن،کارکرد مطلوبی نخواهد داشت اگر نگهداری کافی برای آن صورت نگیرد احتمال وجود قطعات فرسوده وجود دارد و برای استفاده خطرناک است. در برخی موارد به علت عدم برنامه راهبری سرویس و نگهداری، یک آسانسور خوب و با کیفیت تبدیل به یک دستگاه نا مطمئن می شود.به همین خاطر است که متاسفانه شاهدیم طی سالیان اخیر سوانح و حوادث مرتبط با آسانسور از رشد قابل توجهی برخوردار بوده است.

کیفیت پایین قطعات مورد استفاده در آسانسورها که بعضا بسیاری از آنها فاقد کیفیت مطلوب و تاییدیه های لازم می باشنداهمیت بازرسی و نگهداری آسانسورها را دو چندان می کند. بالا رفتن آمار حوادث آسانسور که جلوی بسیاری از آنها را می توان با نگهداری و بازرسی منظم تجهیزات نصب شده گرفت شاهدی است براین مدعا.